تا وقتی... ــ سعید عبداللهی(س. ع. نسیم)

 

 تا وقتی یک ساز برای نواختن

یک لب برای خندیدن

یک شوق برای رسیدن

یک گونه‌ی گرگرفته برای شادی

یک گام برای متوقف نشدن

یک واژه برای نوشتن

یک پنجره برای آسمان شدن

یک عشق برای نثار کردن

یک مهر برای طالع شدن

یک شکوفه برای رقصیدن

یک برگ برای غلتیدن در باد

یک جفت چشم کودکانه برای نگریستن

و یک کتاب برای فتح زمان و جهان هست،

ناامیدی

دنبال اکسیژنی برای حیات می‌گردد...

 

۳ اردیبهشت ۱۴۰۵