سلام ای یار دیرین! ــ م. وحیدی(سپهر)

ای یار دیرین!

سال نو بر شما مبارک

آرزو می‌کنم سال ۱۴۰۵ سال عبور باشد؛ عبور از تکرار، از ترس، روزمرگی‌های بی‌رؤیا و نحوست رژیم آخوندی.

امیدوارم در این سال، تقویم فقط ورق نخورد، بلکه نگاه‌ها ورق بخورد، آگاهی جای تعصب، عشق جای زهر و کین، شعور جای شرار و شور و امید، جای خستگی را بگیرد. روزگاری فرارسد که شادی، حقی همگانی باشد و آزادی، واژه‌ای بی‌هراس.

آرزو می‌کنم در این سال، جهان، ۱۴۰۵ بار با تو مهربان‌تر شود و هر خبر خوب، نه‌فقط لبخندی کوتاه که آجر کوچکی باشد در معمار فردایی روشن‌تر. سالی باشد که در آن انسان ایرانی دوباره به‌یاد بیاورد که می‌تواند برخیزد، بیندیشد، بجنگد، بسازد و آزادی را در آغوش بگیرد.

با بهترین‌ها برای تو

با آینده‌ای بس روشن و تابناک.

م. وحیدی(سپهر)

۲۸/ ۱۲ / ۱۴۰۴

 

کرانه‌ها انباشته

از سرخی صاعقه پرند

و ساعات

لحظه‌ها را می‌شمارند.

این‌گونه

ابرهای قافیه را

خواب دریا را

آشفته می‌سازند.

ادراک سبز زمان

سر از خاک برمی‌دارد

پرده می‌افتد

و حقیقت

که دلتنگ ماست

ژرفای دیروز را

به فردا پیوند می‌زند.