غریبه‌گیِ واژه ــ سعید عبداللهی (س. ع. نسیم)

 

ورای واژه

دنبال چیستی؟

دنیا با هول‌هایش

با واژه به من رسید

و رنج‌واژه‌های مادر

با مشق‌های واژه بزرگم کرد

و من

با واژه

      انسان شدم.

 

هرچه جستم

آغاز واژه بود.

جامه‌ی واژه‌اش را کندم

و هیچ نبود.

 

بترس از غریبه‌گیِ واژه‌

در عصر پرازدحام کلام!

در عهد قتل عام شعر!

در صفحه‌یی که دشنه‌ی ابتذال

بر سینیِ صبحگاه اعدامِ معناست!

 

۸ دی ۱۴۰۴